1. Jakiego rodzaju odpady trafiają do Warszawskiej Wytwórni Energii?

Podstawowym przedmiotem działalności Warszawskiej Wytwórni Energii (WWE) jest przyjmowanie oraz termiczne przekształcanie  resztkowych (zmieszanych) odpadów komunalnych. Poza „czarnym workiem” w ten sam sposób przetwarzane są też odpady poprocesowe (nienadające się do odzysku), pochodzące z sortowni, która jest integralną częścią kompleksu (chodzi o tzw. balast, m.in. zabrudzone lub tłuste papiery, artykuły higieniczne czy zanieczyszczenia organiczne). Działalność instalacji jest skoncentrowana na zagospodarowaniu odpadów wyłącznie z warszawskich dzielnic. Należy jednak pamiętać, iż przepustowość (roczna wydajność) zakładu nie zaspokoja rosnących potrzeb całego miasta. Dwie nowe linie WWE są w stanie przetworzyć ok. 265 tys. ton odpadów w skali roku. Zakład przed rozbudową przetwarzał zaledwie ok. 40 tys. ton odpadów w skali roku.

2. W jaki sposób odpady są dostarczane do WWE?

Pojazdy bezpylne (czyli śmieciarki), transportujące odpady do WWE, poruszają się estakadą o długości 120 m. Estakada to obiekt wewnętrzny układu drogowego na terenie zakładu. Takie rozwiązanie komunikacyjne pozwala odciążyć ruch na ul. Zabranieckiej. Odpady do instalacji dostarcza ok. 100 pojazdów na dobę.

3. Co dzieje się z odpadami, kiedy zostaną dostarczone do zakładu?

Odpady dostarczane do WWE są skłądowane w bunkrze o 110 m długości i 15 m szerokości. Bunkier ma powierzchnię równą czterem standardowym boiskom do koszykówki. Ta ogromna, szczelna konstrukcja jest przedsionkiem procesu termicznego przekształcania odpadów i magazynem surowca do produkcji energii. W bunkrze można zgromadzić do 5,5 tys. ton odpadów. Taki zapas zapewnia płynność nieprzerwanej pracy zakładu przez ok. 6 dni. Odpady w bunkrze są stale mieszane za pomocą systemu suwnic z chwytakami, co ma na celu uśrednienie kaloryczności masy podawanej do lejów zasypowych kotłów. Chwytak może jednorazowo przenieść nawet 8 ton odpadów - tyle transportują niektóre ze śmieciarek.

4. Jaka technologia jest wykorzystywana podczas spalania odpadów?

Zakład na Targówku do termicznego przekształcania odpadów (spalania) wykorzystuje technologię kotłów rusztowych. To rozwiązanie znane w większości europejskich instalacji, odzyskujących energię z odpadów komunalnych. Kotły rusztowe są konstruowane w taki sposób, aby odzyskiwać jak najwięcej energii oraz realizować proces w kontrolowalnych warunkach termicznych.

5. W jakiej temperaturze spalane są odpady?

Odpady są spalane w temperaturze powyżej 850°C. Warszawskie zmieszane odpady komunalne zawierają w sobie wystarczająco dużo energii, aby w trakcie normalnej eksploatacji instalacji nie było konieczne używanie paliw zewnętrznych. Paliwo zewnętrzne (olej opałowy) będzie używane jedynie do rozruchu i zatrzymania instalacji.

6. Czy zmodernizowany zakład jest bezpieczny dla otoczenia?

Zakład został rozbudowany w oparciu o tzw. standardy BAT (ang. Best Available Technology). To obiekt wyposażony w zaawansowane i nowoczesne rozwiązania technologiczne, spełniający surowe normy ochrony środowiska oraz posiadający wysokosprawny system oczyszczania i monitoringu spalin. Warszawska Wytwórnia Energii jest całkowicie bezpieczna dla mieszkańców oraz środowiska naturalnego.

7. Co z zapachami i hałasem?

Specjalny system podciśnienia zapobiega wydostawaniu się zapachów na zewnątrz zakładu. Powietrze z wnętrza hali wyładunku i bunkra kierowane jest jako powietrze pierwotne do komór spalania. Zakład spełnia również normy, dotyczące emisji hałasu. Wszystkie urządzenia pracują w wyizolowanych akustycznie pomieszczeniach. Podobnie jak przed rozbudową, dźwięki związane z pracą zakładu są właściwie niesłyszalne dla otoczenia i mieszkańców.

8. W jaki sposób oczyszczane są spaliny?

W WWE zastosowano następujące metody i urządzenia oczyszczania spalin, gwarantujące dotrzymanie obowiązujących standardów emisyjnych: selektywną, niekatalityczną redukcję tlenków azotu, reaktor półsuchy wraz z systemem do dystrybucji spalin i wtrysku mleczka wapiennego, reaktor ze złożem pyłowym wraz z układem do wprowadzania węgla aktywnego i zawracanych popiołów lotnych ze stacji filtrów workowych oraz wspomniane filtry workowe. Spaliny odprowadzane są oddzielnie - indywidualnymi ciągami kominowymi dla każdej z linii termicznego przetwarzania odpadów o wysokości 80 m i średnicy na wylocie 1,65 m każdy, zabudowanymi w jednym, żelbetowym kominie.

9. W jaki sposób monitorowane są poziomy emisji?

Pomiary zanieczyszczeń w spalinach mają charakter ciągły. Metale ciężkie, dioksyny i furany monitorowane są okresowo (w pierwszym roku co cztery miesiące, następnie dwa razy do roku). Wyniki monitoringu są udostępniane na bieżąco odpowiednim instytucjom kontrolnym. Parametry emisji dostępne są również dla mieszkańców za pośrednictwem tablicy informacyjnej, która znajduje się przed bramą wjazdową na teren WWE.

10. Co dzieje się z odpadami, pozostałymi po procesie spalania?

Odpady poprodukcyjne, wytwarzane w wyniku spalania odpadów komunalnych, podlegają zagospodarowaniu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Żużel po waloryzacji (po uzdatnieniu w ramach późniejszego wykorzystania) może być użyty w drogownictwie jako materiał przy budowie dróg. Popioły i pyły są odbierane przez wyspecjalizowane firmy zewnętrzne. W przewidzianych warunkach pracy zaprojektowana instalacja nie stwarza żadnego zagrożenia. Z uwagi na warunki prawne zakład będzie prowadził badania żużla, pozwalające na uzyskanie jego certyfikacji jako materiał, spoiwo hydrauliczne, dodatek do mieszanek betonowych i podbudów, zgodnie z wymaganiami polskich norm i innych przepisów prawa.

11. Ile energii wytwarza rozbudowany zakład?

Warszawska Wytwórnia Energii produkuje energię w wysokosprawnej kogeneracji. Oznacza to, że podczas termicznego zagospodarowania odpadów wytwarza energię elektryczną (ponad 100 tys. MWh/rok) oraz energię cieplną (co najmniej 200 tys. MWh/rok). Wyprodukowana w ten sposób energia (elektryczna i cieplna) odpowiada rocznemu zapotrzebowaniu kilkudziesięciu tysięcy stołecznych gospodarstw domowych. Ponadto zakład jest samowystarczalny energetycznie.

12. Czy sortownia odpadów jest częścią zakładu?

Sortownia odpadów jest integralną częścią Warszawskiej Wytwórni Energii. Sortownia dla odpadów z selektywnej zbiórki - żółtego oraz niebieskiego worka (metale i tworzywa sztuczne oraz papier) - w perspektywie przyczyni się do zwiększenia poziomu recyklingu odpadów komunalnych w Warszawie. Sortownia ma roczną przepustowość ok. 30 tys. ton odpadów.

13. Czy inwestycja rozbudowy WWE z jakiegoś powodu była nietypowa?

Warszawska Wytwórnia Energii zajmuje ten sam teren, który zajmowała przed modernizacją, choć skala jego możliwości jest kilkukrotnie większa. Z placu budowy wywieziono ok. 500 tys. ton gruzu i ziemi. Podłoże zostało wzmocnione i ustabilizowane za pomocą 1632 pali. Budynki o łącznej kubaturze 680 tys. m³ zajmują powierzchnię ok. 50 tys. m². To tak, jakby warszawski Dworzec Centralny spróbować zmieścić na niemal dwukrotnie mniejszej działce. Ponadto zakład przetwarzał odpady przez długi czas realizacji inwestycji.

14. Dlaczego zmieniono nazwę obiektu z ZUSOK na Warszawską Wytwórnię Energii?

Modernizacja zakładu była inwestycją całkowicie redefiniującą charakter poprzedniego obiektu. W Warszawie powstała nie tylko największa w Polsce, ale i jedna z najnowocześniejszych w Europie instalacji tego typu. Ze względu na to, iż nowy zakład powstawał w duchu idei „odpad nie jest śmieciem, to surowiec”, poprzednia nazwa wymagała aktualizacji, podkreślającej jej nowe przeznaczenie.

15. Czy rozbudowana instalacja posiada ofertę edukacyjną?

WWE powstało z założeniem oferty edukacyjnej. Trwają przygotownaia, które precyzują charakter oraz zakres spotkań z grupami zewnętrznymi. Na kominie WWE zorganizowano punkt widokowy (ok. 70 metrów nad ziemią), z któego można podziwiać panoramę Warszawy. Zielone dachy zakładu obejmą powierzchnię ok. 20 tys. m² . W industrialnej przestrzeni WWE powstała enklawa przyrodnicza, która ma na celu retencję wód opadowych. Na dachu hali wyładunku wiosną rozkwita łąka kwietna, złożona z gatunków kwiatów, które naturalnie występują na Mazowszu. Zostały tam również wykonane ścieżki z nawierzchni mineralnej - jak w wielu parkach miejskich - ławki i elementy małej architektury.